Piękny jubileusz jarosławskiej „siódemki” [ZDJĘCIA]

10 listopada br. Szkoła Podstawowa nr 7 im. ks. Stanisława Staszica w Jarosławiu obchodziła piękny jubileusz 150-lecia działalności.

W ramach uroczystości m.in. odprawiona została msza św. w kościele pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus, uczniowie szkoły zaprezentowali program artystyczny, odsłonięta i poświęcona została okolicznościowa tablica. Miłym akcentem obchodów było wspólne sadzenie Dębu Niepodległości tuż obok budynku szkolnego[paywall]. W pobliżu odsłonięto pamiątkowy kamień, który będzie przypominał o dwóch ważnych wydarzeniach: 100-leciu odzyskania przez Polskę niepodległości oraz 150-leciu istnienia SP 7. Jak już wspomnieliśmy, w szkolnym holu poświęcona została tablica, na której widnieje dedykacja: „W hołdzie tym, którzy tworzyli historię w 100. rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę dla upamiętnienia 150-lecia istnienia naszej szkoły – społeczność Szkoły Podstawowej nr 7 im. ks. Stanisława Staszica”. W trakcie jubileuszu nie mogło zabraknąć również spotkań absolwentów, najpierw w poszczególnych klasach, a następnie podczas balu w restauracji „Coloseum”.

Łyk historii

Najstarsza kronika znajdująca się w szkole została założona w 1923 r. przez Jana Kilarskiego, który w tymże roku został jej kierownikiem. Wcześniej kroniki prawdopodobnie nie było.

Po I wojnie światowej cofające się wojska austrowęgierskie spaliły przedmieście, w tym również szkołę, którą odbudowano po wojnie. Z notatek J. Kilarskiego wynika, że wcześniej kierownikami tutejszej placówki byli panowie: Ludkiewicz, Kijowski i Zawitkowski. W latach 20. ubiegłego wieku uczęszczało do szkoły około 120 uczniów, klasy były liczne (20 do 30 osób). 14 lutego 1926 r. odbyła się uroczystość dla uczczenia pamięci ks. St. Staszica w związku z 100. rocznicą śmierci patrona szkoły.

Budynek szkolny od 13 września 1939 r. był kwaterą żołnierzy hitlerowskich. W okresie wojny działała w budynku obok szkoły polskiej również szkoła ukraińska. 29 lipca 1940 r. kierownik J. Kilarski został aresztowany i wywieziony do Oranienburga, a po powrocie w 1941r. pracował w szkole w Jarosławiu. Po II wojnie światowej kierownikiem był Ludwik Reichel, jednak od 1948 r. ponownie na swoje miejsce wrócił J. Kilarski. Podczas ferii w 1950 r. zainstalowano w szkole energię elektryczną, a w latach 60. ub. wieku doprowadzono na przedmieście gaz i wodę.