Życie Podkarpackie nr 16/2019 Życie Podkarpackie nr 16/2019

Życie Podkarpackie - informacje z regionu Przemyśla, Jarosławia, Lubaczowa, Przeworska

Życie.pl, nr 109/2019, Piątek 19 kwietnia 2019 r., Adolfa i Tymona
Opublikowano
Glicynia – piękna, ale trudna w uprawie
Wiosną oszałamia liliowymi girlandami, które tworzą pachnące, spadające kaskadami kwiatów zasłony. Może osiągnąć wiek ponad 50 lat i długość ponad 30 metrów. To glicynia zwana słodlinem lub wisterią. Jak ją uprawiać?
Piękna glicynia wymaga solidnych podpór.

Glicynia to silne, ekspansywne i długowieczne pnącze. Pochodzi z Dalekiego Wschodu, rośnie dziko w wilgotnych lasach Chin, Korei, Japonii oraz we wschodniej części USA. W Europie przepiękne okazy znajdziemy na południu kontynentu oraz w łagodnym, nadmorskim klimacie Irlandii, Wielkiej Brytanii i Francji. W naszych ogrodach prezentuje się nieco skromniej, ale i tak należy do najpiękniejszych i najbujniej kwitnących pnączy. Do uprawy polecane są dwa gatunki glicynii: kwiecista (wisteria floribunda) oraz chińska (wisteria sinensis).


Wymagania godne królowej


Optymalne stanowisko dla glicynii powinno być zaciszne, ale ciepłe i słoneczne (min. 6-godzinna ekspozycja słoneczna w ciągu dnia zapewnia obfite kwitnienie). Gleba – głęboko uprawiona, przepuszczalna, o dużej zawartości próchnicy. Odczyn pH kwaśny lub obojętny. Szczególnie latem trzeba roślinę obficie podlewać.

W pierwszych latach uprawy pnącze rośnie wolno, dlatego wymaga corocznego zasilania kompostem lub przefermentowanym obornikiem oraz nawozami potasowymi i fosforowymi. Ze względu na symbiozę z bakteriami brodawkowymi (roślina motylkowa) nie należy jej nawozić nawozami azotowymi, które spowodują rozrost pędów i korzeni kosztem kwiatów. Po kilku latach nawożenie zaleca się ograniczyć do minimum.

 

Uwaga na mrozy! Długotrwałe, poniżej -10 stopni Celsjusza uszkadzają pąki kwiatowe, a czasami niszczą całą roślinę. Zabójcze bywają zwłaszcza dla młodych egzemplarzy, dlatego w pierwszych trzech latach po posadzeniu należy całą roślinę okrywać agrowłókniną lub słomianymi matami. W kolejnych latach wystarczy chronić bryłę korzeniową i nasadę pnia.

 


Prawidłowe cięcie to podstawa


Od trzeciego roku glicynie należy regularnie przycinać. Cięcie podstawowe wykonujemy latem (lipiec – sierpień). Nowe pędy skracamy wtedy o mniej więcej połowę, pozostawiając 15 – 20 cm pędu przy nasadzie. Wczesną wiosną, kiedy zaczynają nabrzmiewać pąki kwiatowe, usuwamy pędy chore, przemarznięte oraz te, które zakłócają ładny pokrój pnącza. Glicynia znosi nawet bardzo radykalne cięcie i rozwija nowe pędy nawet z grubszych pni. Pozwala to na odmłodzenie starych roślin.

Dzięki długim, wijącym się pędom glicynie z powodzeniem zastosujemy do okrywania pergoli, altan, południowych ścian budynków czy ogrodzeń. Pamiętajmy o tym, że to roślina ekspansywna, która po latach może osiągać znaczne rozmiary, a jej ciężkie, grube, zdrewniałe pędy będą wymagać solidnych podpór. Glicynia uprawiana w pojemnikach może być prowadzona także w formie drzewek lub krzewów.
nr 16/2019
E-wydanie
elektroniczna wersja
"Życia Podkarpackiego"
w formacie PDF
przeglądaj
Przejdź na wersję Premium
dostęp do pełnych wersji artykułów
e-wydanie
prenumerata wydania papierowego
sprawdź wersję Premium